تذكار : نقل كلام فوق الذكر صاحب « الذريعه » صرفا براى تمهيد بر كلمات لاحق اوست ، نه مقدمه‌اى در بيان نظرات ايجابى و يا سلبى نسبت به خطبه مذكور از نظر ارباب كمال . چه اينكه اين موضوع را جناب شيخ در ص 219 همان مجلد از « الذريعه » پيرامون اين شرح فرموده‌اند : ( 1057 : خلاصة الترجمان فى تأويل خطبة البيان ) للعارف الكامل محمد بن محمود الملقّب به دهدار اوّله : « الحمد للّه الّذى خلق الانسان علّمه البيان ، المنّان ذى الإحسان الّذى كل يوم هو [ فى ] شأن - الى قوله : - [ چنين گويد پيكر گفتار و صورت ديوار « محمّد بن محمود » الملقّب ب « دهدار » ] بدأ بمقدمة طويلة ثمّ شرح فى بيان قوله ( عليه السّلام ) : انا الّذى عنده مفاتيح الغيب لا يعلمها بعد محمّد ( صلّى اللّه عليه و آله ) غيرى - يقرب من ثلاثة آلاف بيت مع انّه ليس شرح جميع فقرات الخطبة و آخر فقراته : « انا اظهر الاشياء الوجودية كيف أشاء ، انا باب حطتهم التى يدخلون فيها » . و بعد تأويله ، قال : [ و نكتهء لطيفه در اينكه ختم خطبه به ذكر حطة و دخول در آن فرموده ] . ثم الخلق بآخره قصيدة فى مدح منشى الخطبة تشكرا لتوفيق شرحها تقرب من مائة بيت بقافية النون أوّلها : چه كاسه عنبى از كف مغان رسدم * رموز عالم غيبى به ارمغان رسم و ذكر فى البيت مادة التاريخ « فيض جود على » المطابق جملة لعدد ( 1013 ) فقال فى آخر القصيدة : ز « فيض جود على » چون رسيد اين توفيق * چنان رسيد كه تاريخش از همان رسدم